say yes 2 analog

All about the analog motion-picture technology by Erkan Umut (Istanbul, Turkey)

About my passion * Tutkum hakkında

[English – Türkçesi aşağıdadır.]

My passion has never faded, and can only be compared to a chemical coursing through the veins of my brain!

When I got sick as a kid, one of my dad’s co-workers came over with an 8mm projector. My mom attached a white sheet to the curtain rods and we switched off the lights. The sound coming from the projector was a sound that I wished would never stop, and the sheet became a tunnel of glorious dreams. The pictures coming, one after another, allowed us to visualize our dreams.

The years passed, and my brother was born. He enjoyed eating while watching Woody Woodpecker on TV. He even refused to eat without Woody. My father told us he had decided to buy an 8mm projector. I loved the idea, and kept on reminding him. Later, my uncle gave us his own projector as a gift, and we started renting movies every weekend.

The projector was made of plastic, just like a toy. The heat coming from the lamp often affected the rubber belts connecting the rollers, and the claws which pulled the film down would break every once in a while. My father opened the poor machine up and fixed everything. In the meanwhile I saw what was inside the projector and tried to learn how it was designed.

Up until now everything had been nice, but after this, my passion was unstoppable!

I started going with my father to rent movies, colorful movie posters, and reels and reels of movies. I soon noticed something on them – the addresses of the companies. An inner voice told me to write them and ask for their catalogs.

A co-worker of my father drafted a letter in beautiful English for me, and I sent several letters. Weeks passed and eventually catalogs began to arrive, with pages and pages full of colorful pictures.

Later, a Super 8 camera was bought for me, and the plastic projector replaced by a better one. I began to shoot home movies.

That’s the early history of my passion!

Something stirred within me in my childhood, and a quest had begun.

My personality spurred me onward. And I started to write to the addresses in various countries, seen in the ads of these foreign technical magazines published for amateurs.

Later on my father took me to a side street in Beyoğlu, Istanbul (Turkey). There were small shops selling cinema equipment in an inn. I saw the first professional equipment there, which I examined carefully. This exploration taught me some basic things. Then I started to go by myself. On their walls there were posters which advertised equipment, with the addresses of the companies below… I started writing to these companies.

Then I’ve began to be interested in the equipment and raw films more than the showing movies.

At first I had collecting brochures and catalogs of amateur devices, but later in high school I shifted towards professional equipment.

To get more address for the manufacturers and distributors I began to haunt the foreign trade representatives, and at the Istanbul Chamber of Commerce I found the commercial directories of each country in the Chamber’s magnificent library. I also was going to small-scale commercial exhibitions.

Writing letters with a mechanical typewriter, I wrote the same thing over and over again without getting frustrated, and my mail began to increase every week. All my money was going for envelopes, paper and postage. If there was no answer, I would write again and again until it was received. I’d spend almost all my time reading the documents while others played outside. First I had the name and address stamp then of course printed envelopes and letterhead…

My veteran postman carried large envelopes and heavy packages to me for 25 years, until he retired.

This passion for collecting documents perfected my German and English, and eventually my Russian. I’ve gradually become literate of Russian technical matters, and that brought me a wealth of knowledge that still continues.

I intended to enroll in the Leningrad Institute of Cinema Engineers (LIKI), the one and only in the world, for my university education. However, my family was opposed because the Institute was in the Soviet Union.

I told my parents I had chosen this profession, but their disappointment was to be expected, as the film profession was not very popular in those years.

One day my father took me to Mimar Sinan University. We went to the Faculty of Fine Arts, Cinema and TV Institute and he introduced me the founder, Professor Sami Şekeroğlu to get ideas from him. He showed me the Institute. I was amazed and knew right then there was no other direction for me.

One year later I attended the photography department at the same university.

Over time I added technical books, booklets, and periodicals to my collection. Included were user and service manuals, exhibition catalogs, company and factory brochures. These were in almost any language, and included every kind of technical publications imaginable.

I suppose that each manufacturer, distributor, agent, professional exhibition organizer, museum and association in the world has received at least one letter from me!

When I started business trips abroad, I found the opportunity to visit the manufacturers, dealers, museums, exhibitions and even the flea markets! I even participated in trial representations of some manufacturers.

I have been a member of foreign societies and I have contributed to books, magazines and museum catalogs.

A circle was formed consisting of many contacts and people relevant to this field. I have visited some of them, and some of them visited me here in Istanbul.

Today I am a collector of motion-picture equipment and technology. I have shot amateur and professional films, and am still a cinematographer. But nothing has ever exceeded the importance of these documents to me, and this is my passion!

Main areas of interest:

Analog cinematography – Motion picture technology – Complex structures of analog photographic and cinematographic machinery – Academic research and technical document collection on these fields including equipment, materials, manufacturers and their history worldwide

Please see more on the Document Collection page

Erkan Umut, Istanbul – January 2015 (English proofing by Mr. Jerry Murrel, CEO, Cinevision Arkansas, Little Rock, AR)


[Türkçe – English is above.]

Hiç bitmek tükenmek bilmeyen bir tutku, başka türlü izah edilemez, bu beyni besleyen damarlara karışmış faydalı bir zehir!

Çocukluğumda hastalandığımda, babamın mesai arkadaşlarından biri, bir gün elinde bir 8mm film göstericisiyle çıkageldi, annem, beyaz çarşafı odanın tüllerinin üzerine iğneledi, odanın ışıkları kapatıldı ve göstericinin o hiç bitmesini istemeyeceğim tıkırtısı ve çarşaf hepimizin hayallerini süsler ihtişamda hayal tüneli oldu, biribiri peşine üst üste binen resimler o hayalleri canlandırmak üzre geldi…

Yıllar takip etti, kardeşim aramıza katıldı. TVde Woody Woodpecker’ı seyrettikçe mamasını afiyetle yedi, onu seyretmedikçe yemez oldu, babam bir 8mm gösterici almaya karar verdiğini söyledi, bu kafamda yer etti ve “alalım baba alalım” diye tutturmaya başladım, dayım kendisininkini hediye etti, her hafta sonu film kiralanmaya başlandı…

Gösterici plastikten yapılmış oyuncak bir makineydi, sık sık lamba sıcaklığından lastikleri atar, arada bir filmi çeken tırnağı dayanamaz kırılırdı zavallının, babam içini açar ve hertürlü ızdırabı hallederdi, ben de makinenin içini görür, tasarımı ve yapılanları merakla öğrenmeye çalışırdım…

Buraya kadar herşey iyi de gerisi berbat!

Babamla film kiralayanlara gitmeye başladım, renkli film posterleri, makara makara filmler, onların üzerinde birşey dikkatimi çekti, firma adresleri, içimden bir ses dedi ki “onlara mektup yaz, broşür iste”…

Babamın mesai arkadaşlarından bir başkası, bana İngilizce güzel bir mektup örneği yazdı, bir kaç mektup yollandı, haftalar geçti rengarenk sayfa sayfa broşürler, kataloglar gelmeye başladı…

Daha sonraları bana basit bir Super8 kamera alındı ve plastik gösterici çok daha iyisiyle yer değiştirdi. Aile filmleri çekmeye başladım.

İşte tutkunun erken dönem kısa hikayesi!

Çocukluğumdan beri götürüldüğüm heryerde onu bunu karıştırır, hep bir arayış ve araştırma içerisinde olurdum.

Bu yapı beni hep daha fazlası için tetikledi. Amatörler için çıkarılan yabancı teknik dergilerin reklamlarında bulunan çeşitli ülkelerdeki adreslere yazmaya başladım.

Belli bir zaman sonra, babam, beni Beyoğlu’nda bir ara sokağa götürdü. Orada bir han içinde sinema makineleri satan küçük dükkanlar vardı. İlk profesyonel makineleri orada gördüm. Dikkatle inceledim. Bana bazı şeyler anlattılar. Sonraları kendim gitmeye başladım. Duvarlarında makine reklam posterleri ve tabii ki altlarında firmaların adresleri vardı. Başladım yazmaya…

Sonra gördüm ki cihazlar ve ham filmler, gösterilecek filmlerden daha hoşuma gitmeğe başladı.

İlk zamanlarda asıl olarak amatör cihazların broşürlerini ve kataloglarını biriktirmeye başladıydım, ama sonraları lise dönemimde ise daha çok profesyonel cihazlara yöneldim.

Üreticilerin ve distribütörlerin adreslerini almaya yabancı ticaret ateşeliklerine, daha sonra da İstanbul Ticaret Odası’nın her ülkenin ticari rehberlerinden çeşit çeşit bulunan o muhteşem kütüphanesine dadanmaya başladım. Ufak çaplı ticari sergilere de giderdim.

Haftada hiç usanmadan aynı şeyleri mekanik daktiloyla tekrar tekrar yazdığım mektupların adedi artmaya başladı. Tüm harçlığım, zarflara, kağıtlara ve posta pullarına gidiyordu. Cevap gelmedi mi, alıncaya kadar birdaha yazardım. Herkes her zaman sokakta oynarken ben vaktimin çoğunu gelen dökümanlarla geçiriyordum. İlkin isim ve adres mühürüm vardı sonra da tabii ki antetli zarfım ve kağıdım…

Emektar postacım Hayrettin Abi, gıkını ta emekliliğine yakın çıkarıncaya kadar bana 25 yıl koca koca zarflar ve paketler taşıdı.

Bu döküman biriktirme tutkusundan dolayı Almancam çok gelişti ve tabii ki İngilizcem de sonra da Rusça… Rusça teknik şeyleri azar azar okur yazar oldum, aynı zamanda bu, tabii olarak zengin bir bilgi birikimini de beraberinde getirdi ve halen getirmekte…

Üniversiteyi, dünyada bir başka benzeri olmayan, Leningard Sinema Mühendisliği Enstitüsü’nde (LIKI) okumaya niyet ettim. Ancak ailem o zamanlar Sovyetler Birliği olduğundan karşı çıktı.

Aileme kesinlikle bu mesleği seçeceğimi söyledim, tabii tepki aldım, o yıllarda çok popüler değildi.

Babam bir gün beni Sayın Prof. Sami Şekeroğlu ile tanıştırmak ve kendilerinin fikirlerini almak için o zamanki adıyla Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-TV Enstitüsü’ne götürdü. Sami Bey, bana enstitüyü gezdirdiler. Adeta büyülendim ve kesinlikle geri dönüşüm olmayacağını o gün anladım. Bir yıl sonra aynı üniversitenin Fotograf Bölümünü kazandım.

Tabii zamanla, hemen hemen her dilde, teknik kitaplar, kitapçıklar, süreli yayınlar (dergiler), kullanım ve servis kılavuzları, fuar katalogları, firma ve fabrika tanıtım broşürleri, v.s. akla gelebilecek her türlü teknik ve teknolojik yayın da eklendi kolleksiyonuma…

İddia edebilirim ki dünyadaki her üretici, distributor, acenta, teknik fuar, müze ve dernek benden en az bir mektup almıştır!

Yurtdışına iş seyehatlerim başladığında, üreticileri, satıcıları, müzeleri, fuarları ve hatta bit pazarlarını ziyaret etme imkanım oldu. Bazı üreticilerin deneme mümessilliğini de üstlendim.

Bazı yabancı derneklere üyeydim. Bazı kitaplara, dergilere ve müze kataloglarına manevi katkım oldu.

Konuyla alakalı çok geniş yönetici ve ilgili kişilerden oluşan bir çevrem oluştu. Ben bazılarını, onlardan da bazıları beni ziyaret ettiler.

Tabii bir sürü cihazım ve filmlerim de oldu, mesleki ve amatör olarak filmler de çektim ve çekmekteyim, ancak hiçbir zaman bunlar önem olarak dökümanları geçemedi geçemez de, işte bunun adı tutku!

Sonunda kendimi ciddi bir kolleksiyoner ve teknolojist olarak buldum.

İlgilendiğim ana konular:

Analog sinematografi, sinema teknolojisi, analog fotografik ve sinematografik makinelerin karışık yapıları, cihazlar, malzemeler, üreticiler ve tarihçeleri olmak üzre akademik araştırmalar yapma ve döküman biriktirme

Erkan Umut, Istanbul – Ocak 2015

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: